حضرت علی

دسته بندی: شرح مناسبت ‌های مذهبی | 👁️ تعداد بازدید: 2

۱۳ رجب؛ روز تولد مردی از جنس نور
۱۳ رجب، روزی معمولی در تقویم نیست؛ روزی است که تاریخ، شاهد تولد انسانی شد که عدالت، شجاعت، مهربانی و ایمان را با هم معنا کرد. این روز، سالروز ولادت حضرت علی علیه‌السلام است؛ مردی که نه‌تنها برای مسلمانان، بلکه برای همه انسان‌های آزاده جهان، الگوی انسان کامل است. روزی که کعبه شکافته شد تا کودکی در آن چشم به جهان باز کند؛ کودکی که زندگی‌اش سراسر درس بود.
حضرت علی (ع) تنها یک شخصیت تاریخی نیست؛ او حقیقتی زنده در دل انسان‌هاست. هر جا سخن از عدالت است، نام علی می‌درخشد. هر جا از شجاعت، وفاداری، صداقت و انسانیت گفته می‌شود، ردپای علی دیده می‌شود. ۱۳ رجب، فقط جشن تولد یک انسان نیست، جشن تولد ارزش‌هاست.
تولدی بی‌مانند در خانه خدا
تاریخ می‌گوید که حضرت علی (ع) تنها انسانی است که در خانه خدا، کعبه، متولد شد. مادرش، حضرت فاطمه بنت اسد، هنگام طواف خانه خدا درد زایمان گرفت. دیوار کعبه شکافته شد و او وارد خانه خدا شد و پس از سه روز، با نوزادی در آغوش از کعبه بیرون آمد. این اتفاق، نشانه‌ای روشن از جایگاه ویژه حضرت علی (ع) نزد خداوند بود.
تولد در کعبه، پیامی بزرگ داشت؛ گویی خدا می‌خواست به همه بگوید که این کودک، پیوندی عمیق با توحید و عبادت دارد. علی (ع) از همان آغاز زندگی، با نام خدا و در خانه خدا قدم به این دنیا گذاشت؛ و چه زیبا که زندگی‌اش نیز تا پایان، وقف خدا و بندگان خدا بود.
کودکی در دامان پیامبر
حضرت علی (ع) از کودکی در کنار پیامبر اسلام (ص) رشد کرد. پیامبر، او را همچون فرزند خود دوست داشت و تربیت کرد. علی (ع) در خانه‌ای بزرگ شد که سرشار از ایمان، اخلاق و محبت بود. او نخستین کودکی بود که به پیامبر ایمان آورد و اسلام را پذیرفت.
در زمانی که بسیاری از بزرگان قریش در برابر پیامبر ایستادند، علی (ع) با قلبی پاک و ایمانی استوار، کنار پیامبر ماند. او هیچ‌گاه پیامبر را تنها نگذاشت؛ نه در کودکی، نه در جوانی و نه در سخت‌ترین روزهای رسالت.
علی (ع)، نماد شجاعت و فداکاری
نام حضرت علی (ع) با شجاعت گره خورده است. در میدان‌های نبرد، او سپر پیامبر و پناه مسلمانان بود. در جنگ‌ها، وقتی ترس بر دل‌ها می‌نشست، علی (ع) با ایمان و قدرت پیش می‌رفت. اما شجاعت او تنها در جنگ نبود؛ شجاعت واقعی علی (ع) در گفتن حق، حتی زمانی که به ضررش بود، نمایان می‌شد.
شب هجرت پیامبر، علی (ع) جان خود را به خطر انداخت و در بستر پیامبر خوابید تا دشمنان گمان کنند پیامبر هنوز در خانه است. این فداکاری، نشانه اوج ایمان و عشق علی (ع) به پیامبر و اسلام بود.
عدالت؛ مهم‌ترین ویژگی علی (ع)
اگر بخواهیم حضرت علی (ع) را با یک واژه توصیف کنیم، آن واژه «عدالت» است. او حتی زمانی که خلیفه مسلمانان شد، ذره‌ای از عدالت فاصله نگرفت. برایش تفاوتی نداشت که فرد، دوست اوست یا دشمنش؛ قانون و حق برای همه یکسان بود.
حضرت علی (ع) شب‌ها در تاریکی، به خانه فقرا سر می‌زد و به آن‌ها غذا می‌رساند، بی‌آنکه کسی او را بشناسد. وقتی به او گفتند چرا بیت‌المال را برای خودت بیشتر برنمی‌داری، پاسخ داد: «آیا راضی باشم که شکم من سیر باشد و در اطرافم کسی گرسنه بخوابد؟»
مهربانی علی (ع) با مردم
در کنار شجاعت و عدالت، حضرت علی (ع) قلبی مهربان و دلسوز داشت. با یتیمان مانند پدر رفتار می‌کرد و با فقرا همچون برادر. اشک یتیمان برای او سنگین‌تر از زخم شمشیر بود. وقتی یتیمی را ناراحت می‌دید، دلش می‌لرزید.
او حتی با دشمنانش نیز با اخلاق رفتار می‌کرد. اگر کسی به او بدی می‌کرد، تلاش می‌کرد با خوبی پاسخ دهد. این مهربانی، نشان‌دهنده بزرگی روح و ایمان عمیق او بود.
علی (ع) و علم و دانایی
حضرت علی (ع) دریای علم بود. پیامبر (ص) درباره او فرمود: «من شهر علم هستم و علی درِ آن شهر است.» سخنان و خطبه‌های او در نهج‌البلاغه، پس از قرن‌ها هنوز الهام‌بخش انسان‌هاست.
او مردم را به تفکر، آگاهی و دانستن دعوت می‌کرد. می‌گفت ارزش انسان به اندازه دانایی اوست. علم علی (ع) تنها برای دانستن نبود؛ برای هدایت و رشد انسان‌ها بود.
۱۳ رجب؛ روز عشق به علی
۱۳ رجب، روزی است برای یادآوری ارزش‌هایی که علی (ع) به ما آموخت؛ صداقت، عدالت، شجاعت، مهربانی و ایمان. این روز، فرصتی است تا از خود بپرسیم: چقدر شبیه علی زندگی می‌کنیم؟ چقدر به حق پایبندیم؟ چقدر به فکر دیگران هستیم؟
دوست داشتن علی (ع) فقط با جشن و شادی نیست؛ با عمل به راه او معنا پیدا می‌کند. اگر دروغ نگوییم، اگر حق کسی را نخوریم، اگر دست نیازمندی را بگیریم، آن‌وقت واقعاً پیرو علی هستیم.
نتیجه‌گیری
حضرت علی (ع) تنها متعلق به گذشته نیست؛ او چراغ راه امروز و فردای ماست. ۱۳ رجب، یادآور تولد انسانی است که زندگی‌اش سراسر درس انسانیت بود. او به ما آموخت که می‌توان قدرتمند بود، اما ظالم نبود؛ می‌توان حاکم بود، اما متواضع ماند؛ می‌توان شجاع بود و در عین حال مهربان.
باشد که در روز ولادت حضرت علی (ع)، دل‌هایمان به نور محبت او روشن شود و قدم‌هایمان در مسیر حق و عدالت استوار بماند